Aksam olur karanliklar çökende
Devriyeler adim adim gezende
Kar kaplamis solmus güller görende
Sarilip dallarina öpesim gelir

Sanki gökten kar yerine kan yagiyor
Kar altinda üsümüs bir çocuk agliyor
Yasli gözleriyle bana bakiyor
Akan gözyasini içesim gelir

Iste böyle karanliklar içinde
Devriyeler adim adim gezende
Yar uykuda ben yine penceremde
Dogacak günesi göresim gelir

İnsanlarin yüzlerini göremiyorum
Bogazim dügüm dügüm çözemiyorum
Istesen de yanina gelemiyorum
Tutsam su karanligi, tutsam da yirtsam
Ah elim tutusmasa, elini tutsam
Susmasan konussan, sesini duysam
Tutsam güzel yüzünü, bagrima bassam.

Dogum günüm gülüm/bugün
Dogum günüm diyorsun;

Dogum günün kutlu olsun
Mutlu ol senelerce
Sana boncuktan kus yaptim
Konacak pencerene
Karakollar beni alir sorgular gecelerce
Hiç bekleme belki gelmem, gelemem senelerce

Gece düstüm sokaklara
Her yerde seni aradim
Birden karsima çiktin
Seni gördüm agladim
Yine ne kadar iyiydin
Yine ne kadar sicak
Oysa neler anlatiyordum içimden
Artik, diyebilmem imkansiz

Söyle söyle, yar bize ne oldu
Yine gönlüm derbeder oldu
Istedim gözünü öpeyim
Gözlerin düsmanim oldu

Alisamadim yalnizligina
Karanliga çok uzagim
Ne olur söndürme isiklarini
Karanligina alisacagim
Gitme bu gece, gitme, gitme
Ne olur kal benimle
Aglatmasin sarkilarim, aglatmasin
Belki bu son gece